Temat kompleksowy, wiersz, piosenka gr. Pszczółki

Opublikowano: 2026-10-04 14:07, Numer artykułu: 101497 , Autor: K.Kiełkowska

 

TEMAT KOMPLEKSOWY: WIELKIE MUZYKOWANIE.

TERMIN REALIZACJI: 19.10 – 23.10

 

TEMATY DNIA:

  I.             JESIEŃ MUZYKĘ NIESIE

 II.              NASTROJOWA ORKIESTRA

III.              JESIENNA ORKIESTRA

 IV.              MUZYCZNE OPOWIEŚCI

V.              CO SŁYCHAĆ NA PODWÓRKU?

 

 

Cele główne:

  • rozwijanie wrażliwości muzycznej i umiejętności aktywnego słuchania utworu;
  • stwarzanie okazji do ekspresji ruchowej przy muzyce;
  • doskonalenie kompetencji rytmicznych i muzycznych;
  • kształtowanie umiejętności dostrzegania i kontynuowania rytmów;
  • wdrażanie do współpracy w zespole;
  • poznawanie wybranych instrumentów muzycznych i ich brzmienia.

 

 

Jesień muzykę niesie

sł. Michał Skupieński, muz. Agata Babicz

 

1.Tańcząc walczyka, idzie przez las.

Taniec jesienny już zacząć czas!

W tańcu powiewa jej długi szal,

Jesień zaprasza na leśny bal.

 

Ref. Wietrzyk wieje – fiu, fiu, fiu…

Deszczyk kapie – kap, kap, kap!

Liście szumią – szu, szu, szu…

A jeż człapie – człap, człap, człap.

 

2. Wiatr tańczy walca w koronach drzew,

słychać w gałęziach wietrzyka śpiew.

Liście już wpadły w taneczny wir,

niesie się w lesie jesienny mir.

 

Ref. Wietrzyk wieje – fiu, fiu, fiu…

 

3. Tańczy już zając i rudy lis,

niedźwiedź walczyka uczy się dziś.

W tańcu wiruje kolczasty jeż

i stary borsuk dołączył też.

 

Ref. Wietrzyk wieje – fiu, fiu, fiu… /2X

 

 

 

 

słuchanie wiersza:

 „Nastrojowa orkiestra”

Michał Skupieński

 

Na placu zabaw, gdy wschodzi słońce,

gang instrumentów szykuje koncert.

Trenują granie przez cały ranek:

ćwiczą akordy, nuty i gamę.

 

Pan akordeon w uśmiech wygięty,

flet błyszczy obok – też uśmiechnięty.

A przy huśtawkach kto na nich czeka?

Tam w czarnym fraku stoi fortepian.

 

Obok gitara, co kształt ma gruszki,

harfa brzmi niczym śmiech małej wróżki.

Klarnet klapkami przymknął otwory.

Dalej kontrabas – brzmi jak wieloryb!

 

Perkusja stoi niczym ozdoba,

trzyma talerze, lecz nie na obiad.

Puzon przedrzeźnia wronę, gdy kracze,

saksofon myli go ze spinaczem.

 

Skrzypce swym dźwiękiem łapią za serce,

kto słyszy skrzypce, ten rad jest wielce.

Trąbka na wszystkich cierpliwie czeka,

z graniem hejnału nigdy nie zwleka.

 

Gdy instrumenty gotowe były,

pięknym koncertem świat uraczyły.

A potem bisy – drugi i trzeci.

Głośno klaskały im wszystkie dzieci!